5 Şubat 2011 Cumartesi

Değişken ruh hali.

2 yıldır bir kez olsun yüzünü görmediğim ve yüzümü görmeyen insan. Cevabını bilmediğim milyonlarca soru.
Bu durumun zorluğundan bahsedemiyorum kimseye ki bahsetsem ne değişecek? insanlar artık dinlemekten sıkılmış durumdalar. Başladığı anda heves gibi görüşen bir şey 2 yıldır hala heves gibi geliyor herkese. Yaşadığım durumun zor olduğunun farkında değil hiç kimse. Yada farkındalar ama bana çaktırmak istemiyorlar. Çevremdeki insanları geçtim, yaşadığımız durumun zorluğunun o bile farkında değil. Aslında o hiçbir şeyin farkında değil.
Tencere-kapak olmayı çok isterdim ama aksine zıt kutuplardayız. Belki de bu yüzden çekiyoruz birbirimize.
Farklı şehirlerde yürütülmeye çalışan ilişki veya benzeri bir şey bilmiyorum. Henüz ne olduğuna anlam veremiyorum.
Onun hayatı dalgaya alışı benim ise onun aksine herşeyi çok ciddiye alışım.
Sevdiğiniz adamın karşınıza çıkma ihtimali olduğu için seversiniz bir şehri. Köşeyi döndüğünüz zaman belki onu görürüm heyecanıyla kalbiniz çarpar belki. Geçtiğiniz sokakları bir bir aklınızda tutarsınız. Her geçtiğiniz de burada şunu yapmıştık diye geçirirsiniz içinizden. Bilmiyorum, böyle bir şey olmalı. Yaşamadığım için bilmiyorum.
Ben sadece gecenin bi vakti sokağa çıkıp avazım çıktığı kadar bağırıp ona sesimi duyuramamak ne kadar boktan bir şey onu biliyorum.
Elimi uzatıp ona dokunamayacağım kadar uzak olduğunu biliyorum.
Her an her dakika beynini kemiren o kıskançlık duygusunu biliyorum.
Bu yüzden bi çoğunuzun dilinden anlamıyorum.
Gecenin bir vakti bunu neden yazma gereği duyduğumu da bilmiyorum.
Aslında buraya çok neşeli bir giriş yapıp bilgisayarı öylece bırakıp gitmiştim. Geldiğimde aynı neşeyi bulamadım kendimde. Değişken ruh hali işte..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder