28 Şubat 2011 Pazartesi

Mutsuz değilim.

Mutsuz değilim sadece;
yakmadan mısır patlatamıyorum. Annemin sevdiği gibi giyinemiyorum. Matematik anlamıyorum,çarpım tablosunu bilmiyorum. 
Hiç yetenekli değilim.
Herkes çok asabi olduğumu söyler,ama ben onları dinlemiyorum. Hatta aksine ota boka gülüyorum. 
Okulda 9 saat hiç mola vermeden ders dinliyorum. Yaşıtlarımın muhabbetlerini sevmiyorum. Bilgisayar başında çişim gelince hayata küsüyorum. Kim kalkıcak diye dertleniyorum, sonra ağlıyorum.
Hiç tanımadığım bir insana isminden dolayı ilgi duyarken, başka birinden de nefret edebiliyorum.
Gözümün önünde duran eşyaları kaybetme,daha sonra onları kaybettim diye ortalığı ayağa kaldırma özelliğine sahibim. Arkadaşlarım sevgilisinden ayrıldığı zaman onları teselli etmekten hoşlanmıyorum. Çünkü bana hiç aşık olmamışım gibi davranıyorlar.
Tam önemli bi mesaj gönderirken sms'im biter ve ben telefonumu kırarım.
 Aslında sadece;
zamanında ona doya doya sarılmadığım için,sevdiği yemekleri sevmediğim için,onunla aynı müzikleri dinlemediğim için pişmanım..
Onu özlememeye ve rüyamda görmemeye çare bulamıyorum.
Hepsi bu. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder