26 Şubat 2011 Cumartesi

Sonra?

3 hafta kadar önce,ablam CYK ile dışarı çıkacaktık. Ama onun işi dolayısıyla vaktimizin yarısını ofiste getirmek zorunda kaldık.. Sonrasında vaktimiz kalmadığı için hemen pizza alıp eve geçecektik. Şayet öyle de oldu.
Biz pizza almak için girdik,sipariş verdik. Kadın 10 dakika oturup beklememizi söyledi. Biz de kenarda bir masaya geçip oturduk.
Tam yanımız da bir kadın küçük kızına yemek yediriyordu. Kız böyle bıcır bıcır,tam ısırmalık bir şey. Annesi zorla pizza yedirmeye çalışıyor. Ara sıra bizim masaya bakıp kikirdiyor. Her neyse..
Ben devamını anlatırken siz de Ferhat Göçer-Yastayım'ı dinleyin.
Kadın kızına pizza yedirirken bir adam geldi,yıllarca karşılaşmamışlar belli. Normal "aa" tepkisi falan verildi. Sonra adam ve kadın birbirine sarıldı. Şu an anlatmakta güçlük çektiğim bir surat ifadesi vardı adamın. 
Daha sonra konuşmaya başladılar.
Adam: "Bu ufaklık senin olmalı"  
Kadın:"evet benim ama biraz yabanidir" (adam kızı sevmeye çalıştı,ama kız kendini geri çekti)
Adam:"çok tatlı"
Kadın:"senin var mı çocuk?"
Adam:"benim 4 aylık daha.." (adamın sesi titriyordu ama)
Kadın:"anladım" (yalancı gülümseme)
Daha sonra birbirlerine tekrar sarıldılar ve adamın o anlatılmayacak surat ifadesi. Acı çeken biri gibi.. Birbirlerine sarılırken birden kendini geri çekip gitti adam ve giderken gözden kaybolana kadar ikisine baktı.

Tabi ben bunları pür dikkat izliyorum. Ablam da telefonla uğraştığından hiç umrunda değil.
Onları izlerken etraf karardı böyle. Sadece kadın,adam ve çocuğu görüyordum. Garson cart curt umrumda değil. Fonda Ferhat Göçer. Yaşlandım artık bıraktığın gibi değilim
Üstelik bir kızım var evliyim
 sözleri yankılanıyor kulağımda. Kendimi o kadar kaptırmışım ki,duymuyoru etrafı. Adamın pizzanız hazır demesiyle kendime geldim.
Ben kendime dert yaratmayı seviyorum ya hani,hemen başladı hayalim.

Eski sevgilim kimle evlenirse evlensin, kızı olursa benim adımı koyacağını söylerdi hep. Bu geldi aklıma,başladım hayale..
Lütfen Ferhat çalmaya başlasıın..
Güneşli günlerden bir gün yeğenimin elinden tutup onu parka götürüyorum. Birlikte oyunlar oynuyor,pamuk şeker yiyoruz..
Yeğenimle tam oyunun en güzel yerinde birisi adımla sesleniyor bana. Sonra dönüyorum ki,bana değil. Adamın biri kızına sesleniyor. Oha, bir de ne göreyim eski sevgilim kendi kızına sesleniyor. Şok oluyorum ben anında.
Sonra gözgöze geliyoruz.. (müziğin sesi yükselsin) O bakışlarını kaçırmaya çalışıyor ama çok geç.
Sonra yanıma geliyor ve konuşmaya başlıyoruz. O bana hayatından bahsediyor ben de ona..
Sonra iki yabancı gibi ayrılıyoruz oradan.
Hayalim bununla sınırlı. Çünkü fazlasını kuramadan eve gelip,annemin çemkirmesini dinledim. 

5 yorum:

  1. Üşenmedim, okudum. Hoşuma da gitti hani.

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ediyorum o zaman..

    YanıtlaSil
  3. Ya pür dikkat soluksuz okudum!
    Böceğimm ben de merak ettim o çifti şu an. Hani neydi acaba nasıl tekrar buluşmaya karar verdiler nasıl görüştüler nasıl nasıl nasıll..

    Ayrıca hayalin film gibi.. uff bak bende hayallere daldım şimdi

    YanıtlaSil
  4. Teşekkür ediyorum canım benimm. Sanırım orada karşılaştılar tesadüfen. Anlatmakla olmaz, görmen gerekliydi aslında!

    YanıtlaSil
  5. Çok kötü oldum okurken yaa. Gözlerim doldu gerçekten. En çok korktuğum şeylerden biri de bigün böyle bi karşılaşma yaşamak

    YanıtlaSil